این شعر کاندیدای شعر برگزیده سال 2005 شده و توسط یک بچه آفریقایی نوشته شده که استدلال شگفت انگیزی داره.
وقتی به دنیا میام، سیاهم،
وقتی بزرگ میشم، سیاهم
وقتی میرم زیر آفتاب، سیاهم، وقتی می ترسم، سیاهم
وقتی مریض میشم، سیاهم، وقتی می میرم، هنوزم سیاهم
و تو، آدم سفید
وقتی
به دنیا میای، صورتی ای، وقتی بزرگ میشی، سفیدی
وقتی میری زیر آفتاب، قرمزی،
وقتی سردت میشه، آبی ای
وقتی می ترسی، زردی، وقتی مریض میشی، سبزی
و وقتی
می میری، خاکستری ای
و تو به من میگی رنگین پوست؟؟؟
خیلی عالی بود .نرجس عزیز لطفا بازم از این متن های خوشکل بزار واسمون
خواهش میکنم عزیزم:-*
خوب بود
ولی سفیدپوستا وقتی سردشون میشه که آبی نمیشن!
وقتی هم مریض میشن سبز نمیشن!
مگه نه؟
نه خوب منظورش وقتیه که کبود میشن از سرما

سبز شدنم که هربرنامه کودکی رو نگاه میکنی وقتی مسموم میشن سبزشون میکنن
سلام.خیلی قشنگ بود نرجس جون.
ولی بعضی از متنهارو هرچقدرهم بخونی قشنگیشونو برات از دست نمیدن.
موافقم توی کارتونا وقتی مریض میشن سبز میشن!!
راستی بگم قبلا خونده بودمش